insanlara şaşırtıcı gelmiş olabilir... ama hayat insana öyle öğretio gösteriokii.. ne istersen iste ne söylersen söylee.. nafilee.. yaramss... bi bakmışsın uçmuş gitmişsinn hem de çok alakasızz... profille.. resimle.. tasvirlee.. betimlemeyle olmuyor sevgiliyii... geliorr buluyor senii... ama ...

bu daynılmaz hayalkırıklığı.. ve en zoru eğer kabullenmiorsan asla acısı dinmez.. ne kalpten nede beyinden gider... kabullenmekte zor eğer uçsuz bucaksız yaşandıysa ve inanılmayacak kadar inanıldıysa..

cesursan acınında dibne vurusun mutluluğunda...

bu çok zor ve çok acı.. fakat bir gerçek varr... eşine sadece bir bağlılık ve vicdan borcu var.. insan başka brine bşey hissettimi diğeri artık yok demektir.. geriye kalan sadece insani sevgidir cinsi değil.. bu yüzden kimseyi kandırmamlı en büyük yanılgı budur.. en büyük acıda ortada durmaktır ...

neden alışmak zorunda kalıyoruzki.. neden yaşayamıoruzz düşünmeden umarsızcaa.. neden olmadan yoklukta var etmeye çalışıoruz.. nedenn bu kadar dayanılmaza dayanmak zorunda kalıyoruzz.. nedenn? bu sorudan nefret ediorumm.. içimii yiyip bitiriyor.. bir ara bırakmıştımm vazgeçmiştim bu orudan.. sonra ...

çığlık çığlığa uçmuşsun.. sonra sessizce yürümüşş... sonra çığlığını duyurmaya çalışmışsın sessizce... ya sonra... musalla divanı...

kız çok seviordur çocukta aslında amaa sonra çocukk kendinii hayatın içinde kaybetmeye ve geçici sinirlere yenik düşmeye başlarr.. kız kendinden çok içindekii çocuğuu o çocuğu o halde davranırken ve bu kadar emeğe inanılması zor hiç yaşanmamış onlarınki hariç bu aşka rağmen evet o helde görmeye ...